Now Reading:

9 Μάη Ημέρα Αντιφασιστικής Νίκης – Συγκέντρωση στην Πρεσβεία της Ουκρανίας

Ζήτω η 9η Μάη και η Αντιφασιστική Νίκη των Λαών!

Ο αγώνας ενάντια σε ιμπεριαλισμό, φασισμό, καπιταλιστική εκμετάλλευση συνεχίζεται!

Στις 9 Μαΐου 1945, ώρα 0:43 π.μ., στο προάστιο Κάρλσχορστ του Βερολίνου, υπογράφεται η άνευ όρων συνθηκολόγηση της ναζιστικής Γερμανίας. Λίγες μέρες πριν, στις 30 Απρίλη του 1945, ο Κόκκινος Στρατός καταλάμβανε τη γερμανική πρωτεύουσα. Η κόκκινη σημαία καρφώνονταν στο Ράιχσταγκ και ο ηγέτης του ναζιστικού ανοσιουργήματος, Αδόλφος Χίτλερ, έδινε τέλος στη ζωή του, λίγο προτού οι πρώτοι σοβιετικοί στρατιώτες προσεγγίσουν το καταφύγιο της καγκελαρίας όπου κρυβόταν. Εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο, από το Βερολίνο μέχρι την Αθήνα και από το Στάλινγκραντ μέχρι το Λονδίνο θα πληροφορηθούν με ενθουσιασμό, χαρά και ανακούφιση την είδηση.

Η 9η Μαΐου θα μετατραπεί σε μια μέρα αιώνιας μνήμης των θυσιών του αντιφασιστικού αγώνα των λαών, μια μέρα συνώνυμο της ελπίδας που δημιουργήθηκε για μια νέα σελίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας, πολύ διαφορετική από τη φρίκη του πολέμου και της ναζιστικής – φασιστικής θηριωδίας που για χρόνια ολόκληρα κυριάρχησε στη ζωή του παγκόσμιου προλεταριάτου. Οι λαοί ήταν αυτοί που με το όπλο στο χέρι και αποτίοντας βαρύ φόρο αίματος είχαν κερδίσει τον πόλεμο και το δικαίωμα στην ειρήνη και δεν φαίνονταν διατεθειμένοι να συμβιβαστούν ούτε με την πρότερα κατάσταση…

Όμως και οι αιτίες που είχαν εν πολλοίς δημιουργήσει τον Β’ ΠΠ και το φαινόμενο του ναζισμού – φασισμού δεν είχαν πάψει να υπάρχουν: Οι ιμπεριαλιστικοί επεκτατικοί σχεδιασμοί και οι αναμεταξύ τους ανταγωνισμοί, ο αντικομμουνισμός και το μίσος προς κάθε τι ανταγωνιστικό προς το υπάρχον, ο στόχος της διάλυσης της ΕΣΣΔ και της εναλλακτικής που συμβόλιζε, η ανάγκη καθυπόταξης των εργατικών κινημάτων και διεκδικήσεων σε κάθε γωνιά του πλανήτη δήλωναν παρόντες. Πριν καλά καλά τελειώσει ο μεγάλος πόλεμος, ένας δεύτερος άρχιζε και ήταν πόλεμος εσωτερικός και εξωτερικός για τις δυνάμεις του διεθνούς καπιταλισμού. Κάθε ριζοσπαστική φωνή, κάθε εργατική ή δημοκρατική διεκδίκηση έπρεπε να τσακιστεί. Κάθε εθνικοαπελευθερωτικό, αντιιμπεριαλιστικό κίνημα στις χώρες του Τρίτου Κόσμου έπρεπε να ηττηθεί ολοκληρωτικά. Στην Ασία, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική κι τη Λατινική Αμερική τα όπλα καλούνταν και πάλι να διατηρήσουν τους λαούς σε μια κυμαινόμενη κατάσταση εξάρτησης από τις παλιές προστάτιδες δυνάμεις. Στην Ιταλία αφοπλίζουν τους Παρτιζάνους, στις ΗΠΑ και αλλού αρχίζουν να κυνηγάνε τους αγωνιστές ως “πράκτορες των Ρώσων” και προδότες. Στην Ελλάδα τα Δεκεμβριανά και οι ναπάλμ στο Γράμμο και το Βίτσι αποτέλεσαν την αρχή του ελληνικού μεταπολεμικού δράματος με τις ενωμένες δυνάμεις των Αγγλοαμερικάνων, της ντόπιας αστικής τάξης, του πολιτικού τους προσωπικού -δηλαδή των δοσίλογων της Κατοχής- να δίνουν κι άλλες πολλές παραστάσεις ολοκληρωτισμού και επιβολής τις επόμενες δεκαετίες.

Σε αυτό το πλαίσιο πολύ γρήγορα επιχειρήθηκε το ξαναγράψιμο της ιστορίας, δηλαδή ο βιασμός της ιστορικής λαϊκής μνήμης, με στόχο την εμπέδωση του δόγματος της οριστικής και τελεσίδικης επικράτηση του καπιταλισμού, του λεγόμενου και “τέλους της Ιστορίας”. Ο διεθνής καπιταλισμός δεν μπόρεσε ποτέ να ανεχτεί το ρόλο της Σοβιετικής Ένωσης, του Κόκκινου Στρατού, του λαϊκού παράγοντα και των παρτιζάνικων δυνάμεων στην Αντιφασιστική Νίκη. Η ταύτιση κομμουνισμού – ναζισμού περνούσε μέσα από την απόκρυψη – παραχάραξη αυτού του ρόλου χωρίς βέβαια να σταματάει εκεί. Η “θεωρία των δύο άκρων” είχε γεννηθεί για να δηλώσει τελικά ούτε λίγο ούτε πολύ (δια στόματος θεωρητικών όπως οι K Popper, F. Hayek κ.α.) ότι κάθε τι “ουτοπικό”, κάθε τι που επιχειρεί να παραβιάσει την ικανότητα των μηχανισμών της αγοράς για αυτορρύθμιση οδηγεί αναπόφευκτα στην κίνηση της κοινωνίας προς τον ολοκληρωτισμό! Η ίδια η ημερομηνία της 9ης Μάη θα αποτελέσει στόχο της προσπάθειας αναθεώρησης της ιστορίας. Και κάπως έτσι, πριν λίγα χρόνια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή “ανακάλυψε” ότι η 9η Μάη είναι η “Ημέρα της Ευρώπης” και σαν τέτοια πρέπει να καθιερωθεί. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα γεμίζουμε αφιερώματα και εκδηλώσεις πολιτιστικές και ιστορικές για την Ένωση του Χάλυβα και τα λοιπά στάδια συγκρότησης ενός ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού υπερεθνικού οργανισμού ο οποίος είναι κύριος υπεύθυνος για πάρα πολλά δεινά ειδικά τα τελευταία χρόνια. Επειδή 40 χρόνια μετά κάποιος θυμήθηκε ότι στις 9 Μάη του 1950, ένας υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, ο Ρομπέρ Σουμάν έκανε τη διακήρυξη για τη δημιουργία μιας “ευρωπαϊκής ομοσπονδίας”! Το ότι πέρασαν πάνω από 40 χρόνια για να ανασυρθεί από τη λήθη της ιστορίας ένα τέτοιο γεγονός και να θεωρηθεί γενέθλιο μιας τέτοιας επετείου αποδεικνύει τη σκοπιμότητα…

Αυτή η συζήτηση αποκτά ξεχωριστή σημασία και επικαιρότητα ειδικά τα τελευταία χρόνια. Η παραχάραξη της ιστορίας αποτελεί εργαλείο γενικής χρήσης όσον αφορά την καταπολέμηση -εν τη γενέσει τους- των νέων αντικαπιταλιστικών σκιρτημάτων των υποτελών σε επίπεδο σκέψης και δράσης απέναντι στις πολιτικές λιτότητας και μνημονίων. Αποτελεί όμως και ειδικό εργαλείο στα πλαίσια της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στο φόντο της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, όπου σχηματίζεται ένα τόξο θερμών αντιπαραθέσεων με βασικό υπαίτιο τον ευρωατλαντικό ιμπεριαλιστικό Άξονα. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της Ουκρανίας και ο ρόλος των ΗΠΑ – ΕΕ. Οι νόμοι και οι ντιρεκτίβες χρόνων που απαγόρευαν τα κομμουνιστικά σύμβολα και κόμματα εξισώνοντάς τα με το ναζισμό, πήραν τη μορφή απροκάλυπτης στήριξης των νεοναζί του Ευρωμαϊντάν έτσι ώστε να προκύψει το φιλοδυτικό, νεοφιλελεύθερο, ακροδεξιό καθεστώς του Κιέβου. Η λυσσαλέα επίθεση σε όποιον αντιστέκεται στους απολογητές του Μπαντέρα και των ουκρανικών SS, σε όποιον αντιστέκεται στη νέα κυρίαρχη – κρατική ιδεολογία της εθνικιστικής Ουκρανίας αποτελεί τον κανόνα με τραγικά στιγμιότυπα τη σφαγή της Οδησσού στις 2 Μάη του 2014 και την συνολικότερη επίθεση στους εξεγερμένους στο Ντονμπάς και τις Λαϊκές Δημοκρατίες που συγκρότησαν στο Λουγκάνσκ και το Ντονιέτσκ. Η ελληνική κυβέρνηση δεν άργησε καθόλου να συμπαραταχθεί με την δυτική εκστρατεία στήριξης στους νεοναζί του Κιέβου, υιοθετώντας μια στάση που ισχύει μέχρι και σήμερα. Απέσυρε προξενικές αρχές από τα ανατολικά της Ουκρανίας, σύσφιξε σχέσεις με το νέο καθεστώς, συμμετείχε στην επιβολή κυρώσεων στα πλαίσια του ουκρανικού ζητήματος, μέχρι που περιέθαλψε τραυματίες νεοναζί μισανθρωπικών ταγμάτων όπως του “Αζοφ” που επιχειρούσαν εναντίον του λαού του Ντονμπάς.

Εμείς από την πλευρά μας οφείλουμε να αντισταθούμε στην αναβίωση του φασιστικού εφιάλτη σε κάθε τόπο, στην Ουκρανία, στην Ευρώπη, στην Ελλάδα. Να αντισταθούμε στην επιχειρούμενη απονοηματοδότηση της 9ης Μάη από την Ευρωπαϊκή Ένωση, διατηρώντας τη μνήμη της μεγάλης αντιφασιστικής νίκης των λαών. Η συγκέντρωση στην πρεσβεία της Ουκρανίας, μιας χώρας που αναβίωσαν τα φαντάσματα του σκοτεινού παρελθόντος με τη χορηγία των ΗΠΑ και της ΕΕ, είναι ένας σταθμός στη μεγάλη πορεία για τη διατήρηση της αντιφασιστικής μνήμης.

  • ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ.
  • ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ.
  • ΝΑ ΔΙΑΚΟΠΟΥΝ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΜΑΗ ΣΤΙΣ 19:00

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΕΣΒΕΙΑ: ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ ΣΤΙΣ 18:00

Share This Articles