Now Reading:

Αντίο Θανάση

Δε μας είναι καθόλου εύκολο να γράψουμε αυτή την ανακοίνωση. Εδώ και δυο μέρες κοιτιόμαστε μεταξύ μας με απέραντη αδυναμία και αμηχανία. Πριν ενάμισι χρόνο η αφίσα για τα δέκα χρόνια από το κίνημα του ’06 – ’07 έγραφε «Πες μου τι γίνεται με εκείνα τα παιδιά». Η εκδήλωση είχε γίνει στην ΑΣΟΕΕ, στα γνωστά λημέρια που ο Θανάσης έδινε καθημερινά τη μάχη πρωταγωνιστώντας στους ευρύτερους αγώνες της νεολαίας. Πώς να χωρέσει ο νους μας ότι σήμερα εκείνα τα παιδιά θα ξαναβρεθούμε να αποχαιρετίσουμε τον καλό μας φίλο και σύντροφο Θανάση Τσουκνίδα;


Ο Θανάσης δεν ήταν από τα «κανονικά» παιδιά. Αποστρεφόταν την κανονικότητα και ό,τι αναπαράγει τη ρουτίνα, τη μιζέρια και την ηττοπάθεια στην πολιτική και τη ζωή. Τα χρόνια που μεσολάβησαν βρεθήκαμε μαζί παντού όπου παίχτηκε το στοίχημα της ανατροπής και μιας άλλης αριστεράς ικανής να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Στο φοιτητικό κίνημα, τον Δεκέμβρη του 2008, τις πλατείες, τις απεργίες, τον αντιφασισμό, το δημοψήφισμα, την αλληλεγγύη. Ο Θανάσης βρέθηκε στην πρώτη γραμμή οργανωτικός, λαϊκός, μάχιμος και με χαμόγελο. Αυθεντικός, και γνήσιο, καλό παιδί. Τα 33 του χρόνια τα έζησε έντονα και δόθηκε με πάθος σε ό,τι αγαπούσε. Στα ΕΑΑΚ, την αντικαπιταλιστική αριστερά, τη γειτονιά του τη Νέα Σμύρνη, το σχήμα του «Μια Πόλη Ανάποδα», την ομάδα του τον Παναθηναϊκό. Μοιραστήκαμε μαζί του αγώνες και γλέντια, χαρές και λύπες, αποχωρήσεις και επαναστρατεύσεις, απογοητεύσεις και ενθουσιασμούς, διαφωνίες και συμφωνίες, σωστά και λάθη. Νιώθουμε σα να χάνουμε ένα κομμάτι της διαδρομής μας. Σήμερα στις 16.30 στο νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης θα ενώσουμε τη θλίψη μας με την οικογένεια, τους φίλους, τις φίλες, τις συντρόφισσες και τους συντρόφους της Αριστερής Ανασύνθεσης και όλων των συλλογικοτήτων που θα δώσουν το παρών. Μόνο αντίδοτο στη θλίψη και την αμηχανία, η μνήμη και η συνέχιση της διαδρομής, με στόχο να αλλάζουμε τον κόσμο καθημερινά μέσα στις αντιφάσεις και τις δυσκολίες της ζωής, με το κεφάλι ψηλά και μέχρι τέλους. Χωρίς να το βάζουμε κάτω, παρά τα όλα όσα. Όπως θα έλεγε κι εκείνος. Όπως θα το ήθελε στ’ αλήθεια.

«μια κούπα από τη στάχτη μου να φτιάξετε συντρόφοι
σαν θα γεμίζει με κρασί ίσως να ξαναζήσω»

https://www.youtube.com/watch?v=JHoPID0g2pQ

Share This Articles
Πληκτρολογήστε λέξεις-κλειδιά και πιέστε το Enter.