Now Reading:

Θα μάθουμε να ζούμε μ’ αυτούς που μας λείπουν

Σήμερα το πρωί ο σύντροφος μας Τάσος Κατιντσάρος έχασε την σκληρή μάχη που έδινε τον τελευταίο χρόνο με τον καρκίνο. Ακόμα και τις τελευταίες μέρες ρωτούσε και ενημερώνονταν για τις εξελίξεις στο χώρο της Επαναστατικής Αριστεράς για τις κινητοποιήσεις στη Δ.Ε.Θ , για την αντιφασιστική πορεία στο Κερατσίνι για τον Παύλο Φύσσα.

Ο Τάσος ήταν κομμουνιστής. Εντάχθηκε στις γραμμές της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Μαχητής κατά την διάρκεια της αντιδικτατορικής πάλης. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, στην οποία συμμετείχε ως μαθητής, τον σημάδεψε και -όπως για χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες- είχε κομβικό ρόλο στη πορεία και την συγκρότηση του.

Στα χρόνια της μεταπολίτευσης ως μέλος της Κ.Ο. Μαχητής συμμετείχε σε όλες τις μάχες που έδωσε η επαναστατική αριστερά. Στις πρώτες διαδηλώσεις για την επέτειο του Πολυτεχνείου, σπάζοντας τις απαγορεύσεις της κυβέρνησης Καραμανλή, στην διαδήλωση μετά την δολοφονία του Σιδέρη Ισιδωρόπουλου, στις συγκρούσεις της 25ης Μαϊου 1976, ενάντια στον φασιστικής έμπνευσης νόμο Λάσκαρη, για τις οποίες παραπέμφθηκε σε δίκη μαζί με άλλους αγωνιστές με την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας. Ήταν μέλος των επιτροπών για το στρατό που διοργάνωσαν τις πρώτες διαδηλώσεις με παρουσία ένστολων φαντάρων. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πολυτεχνείου το 1985 μετά την δολοφονία του Μ. Καλτεζά, αλλά και στις συγκρούσεις έξω από το Χίλτον, ενάντια στην επίσκεψη του φασίστα Λεπέν. Έδωσε το παρόν στις αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις, όπου και τραυματίστηκε στην διαδήλωση έξω από την Νατοϊκή βάση στο Ελληνικό. Αυτό το πνεύμα, την ενεργητικότητα και τη συγκρουσιακή τακτική την μετέφερε σε ολόκληρη την διαδρομή του.

Συνέχισε την πορεία του από το 1989 στο ΝΑΡ όπου υπήρξε μέλος της Πολιτικής Επιτροπής και έδωσε μάχη για την δημιουργία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μετά την αποχώρηση του από το ΝΑΡ ήταν μέλος του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και συμμετείχε στην ΜΕΤΑΒΑΣΗ και στις διαδικασίες της Πολιτικής Κίνησης «Σύγχρονο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ».

Ο Τάσος ήταν από τους λίγους που μπορούσε να πιάνει τον «σφυγμό» της νεολαίας. Άλλωστε οι περισσότεροι νεότεροι σύντροφοι και συντρόφισσες των γνώρισαν στους δρόμους. Ήταν μέλος της αποστολής στη Γένοβα το 2001, και όταν οι καραμπινιέρι σταμάτησαν τα πούλμαν τον θυμόμαστε να τσακώνεται και να διαμαρτύρεται σε άπταιστα ελληνικά! Ήταν μαζί μας στις φοιτητικές κινητοποιήσεις του 06-07 και στην εξέγερση του Δεκέμβρη το 2008. Τον θυμόμαστε στα φοιτητικά αμφιθέατρα, στις εκδηλώσεις των σχημάτων της Ε.Α.Α.Κ για το Πολυτεχνείο, να μιλάει με πάθος για τον Κόκκινο Νοέμβρη, για το πώς η εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτελούσε πρόπλασμα-δείγμα μιας κομμουνιστικής κοινωνίας.

Κομμουνιστής αλλά και ροκάς, με τους Rolling Stones και όχι τους Beatles, όπως συνήθιζε να λέει, φίλαθλος του Ατρόμητου αλλά και του Παναθηναϊκού, και ας μην το παραδέχονταν δημόσια, βιρτουόζος παίχτης της πόκας και λάτρης του κινηματογράφου.

Μας παρήγγειλε να μην φοβόμαστε τον θάνατο. Είπε, αυτό να πείτε στους συντρόφους. Αυτός, που αγαπούσε τόσο τη ζωή, και ήξερε τόσο να τη ζει.

Θα μας λείψει ο σύντροφος μας. Όπως έλεγε ο Σεπούλβεδα «θα μάθουμε να ζούμε μ’ αυτούς που μας λείπουν, επειδή αποτελούν κομμάτι μας, επειδή ξέρουμε γιατί μας λείπουν, κι επειδή την απουσία τους την αναπληρώνουμε με καμάρι». Θα τον αποχαιρετήσουμε λοιπόν όλες και όλοι την Δευτέρα στις 16.00 στη γειτονιά του στο Περιστέρι που τόσο αγάπησε. Όμως στις επόμενες πορείες, στις συγκρούσεις που έρχονται, στα πάρτυ που θα γίνουν, στις επόμενες παρτίδες που θα παιχτούν σίγουρα θα είναι εκεί.

ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ – Ομάδα Κομμουνιστών/στριών

Share This Articles
Πληκτρολογήστε λέξεις-κλειδιά και πιέστε το Enter.