Now Reading:

Η αστυνομοκρατία στα πανεπιστήμια ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Έχουν περάσει ήδη 8 μήνες από το αρχικό lockdown που επιβλήθηκε από την κυβέρνηση και έφερε αμηχανία στην κοινωνία μπροστά και στον κίνδυνο μεγάλων απωλειών ζωών, όπως συνέβη και σε αρκετές χώρες. Η αρχική αποδοχή της πολιτικής της κυβέρνηση για την διαχείριση αυτής της πρωτόγνωρης κατάστασης φαίνεται να εξασθενεί όσο φαίνεται και η παντελής αδιαφορία της για μέτρα που θα βοηθούσαν πραγματικά στην αντιμετώπιση της πανδημίας (ενίσχυση του ΕΣΥ, μείωση μαθητών ανά τμήμα στα σχολεία, αύξηση ΜΕΘ, αύξηση δρομολογίων στα ΜΜΜ κλπ).

Η νεολαία έχει αναδείξει την περίοδο της πανδημίας τρομερά κοινωνικά αντανακλαστικά στην προσπάθεια ανάσχεσης της εξάπλωσης του ιού την ίδια ώρα που η Νέα Δημοκρατία κάνει πολιτική γύρω από το αφήγημα της “ανεύθυνης νεολαίας των πλατειών”, στοχοποιώντας την ως υπεύθυνη για την εξάπλωση της πανδημίας και λαμβάνοντας μέτρα, όχι για την προστασία της δημόσιας υγείας, αλλά με στόχο την καταστολή και την ιδεολογική επικράτηση του αφηγήματος της. Προσπαθεί έτσι να εδραιώσει στην κοινωνία τη λογική της ατομικής ευθύνης και να κατευθύνει τη συσσωρευμένη δυσαρέσκεια που θα υπάρξει μπροστά σε μία όχι μόνο υγειονομική αλλά και οικονομική κρίση απέναντι σε εκείνους, και όχι στην ίδια και τις επιλογές της που επιδείνωσαν την κατάσταση.

Ταυτόχρονα και σε συνέχεια της πολιτικής που ακολουθούσε και πριν την εμφάνιση της πανδημίας, στρέφει τον δημόσιο διάλογο στη συκοφάντηση των κινημάτων με την υιοθέτηση της λογικής των δύο άκρων και την ρητορική περί κόκκινων και μαύρων φασιστών, τόσο για την ικανοποίηση του συντηρητικού της ακροατηρίου αλλά και για να προσπαθήσει να αποκτήσει νομιμοποίηση στη μετέπειτα καταστολή με την οποία θα αντιμετωπίσει τα κινήματα που θα προκύψουν.

Αποκορύφωμα όλων των παραπάνω, αποτελεί η αξιοποίηση της άστοχης παρέμβασης στον πρύτανη της ΑΣΟΕΕ που σίγουρα δεν εκφράζει τις πρακτικές της αριστεράς και των φοιτητικών συλλόγων, έτσι ώστε να εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση στις δημοκρατικές ελευθερίες των φοιτητών και φοιτητριών με μία σειρά μέτρων όπως η αστυνομία πανεπιστημίων, οι κάμερες παρακολούθησης και ο έλεγχος εισόδου που αποτελούσαν και πάγιες στοχεύσεις της.

Καθόλου τυχαία δεν είναι ωστόσο η χρονική επιλογή αυτής της απόφασης. Μια μέρα πριν την νέα είσοδο σε lockdown για την Θεσσαλονίκη και το κλείσιμο της εστίασης και των χώρων πολιτισμού στο μεγαλύτερο κομμάτι της χώρας, μια μέρα πριν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι βρεθούν για ακόμα μια φορά σε συνθήκες εργασιακής ανασφάλειας και εκατομμύρια ανθρώπων σε οριακή κοινωνική και ψυχολογική κατάσταση από την νέα καθημερινότητα τους που θα κινείται στο σχήμα δουλειά-κατανάλωση-ύπνος, η κυβέρνηση στρέφει την προσοχή με την βοήθεια των κυρίαρχων ΜΜΕ σε μία κατασκευασμένη εικόνα του άλλου άκρου, που μετά την αντιμετώπιση του φασισμού, ήρθε πλέον η ώρα να αντιμετωπιστεί κι αυτό.

Προβαίνει μάλιστα σε αυτές τις κινήσεις με fast track διαδικασίες, με τις σχολές κλειστές και απουσία οποιασδήποτε συζήτησης εντός των πανεπιστημίων. Την ευθύνη για την κατάσταση αυτή στα πανεπιστήμια φέρει αποκλειστικά η ίδια η κυβέρνηση, που όχι μόνο αρνείται τις προσλήψεις καθηγητικού και καθαριστικού προσωπικού, ώστε να ανοίξουν όσες σχολές είναι δυνατόν με εκ περιτροπής δια ζώσης παρακολούθηση των μαθημάτων, αλλά αντίθετα προχώράει στην προκλητική μείωση του προϋπολογισμού των ιδρυμάτων, συνδεδεμένη με την αξιολόγηση τους.

Μπροστά σε όλα αυτά η ριζοσπαστική αριστερά στα πανεπιστήμια χρειάζεται όσο ποτέ να υπερβεί τον εαυτό της τόσο σε επιχειρηματολογία, όσο και σε μεθοδολογία παρέμβασης στο φοιτητικό σώμα.

Η υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών της νεολαίας, οφείλει να ιεραρχείται ως νούμερο ένα ζήτημα από όλες τις δυνάμεις τις αριστεράς και της πολιτικής αναρχίας/αυτονομίας εντός του φοιτητικού κινήματος. Στοχοποιούν τη νεολαία, την κατηγορούν ως ανεύθυνη, την κατηγορούν για την εξάπλωση της πανδημίας διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα, θέλουν να τη βάλουν στο γύψο, να την εκφοβίσουν, να κάμψουν τη μαχητικότητα της. Η νεολαία να διεκδικήσει την ελευθερία και το μέλλον της!

Όλη την περσινή χρονιά, η επίθεση στο άσυλο, η εκκένωση καταλήψεων στέγης προσφύγων αλλά και πολιτικών καταλήψεων, η εντεινόμενη καταστολή των κινητοποιήσεων με αποκορύφωμα την είσοδο και εγκλωβισμό φοιτητ(ρι)ών στην ΑΣΟΕΕ, ήταν σε μεγάλο βαθμό αυτό που έκανε την νεολαία να αμφισβητήσει την κανονικότητα και να βγει στον δρόμο. Μία σειρά στιγμιότυπων, από την πρώτη πορεία τον Ιούλιο για την υπεράσπιση του ασύλου, την αυθόρμητη απογευματινή πορεία το απόγευμα της μέρας μετά την ΑΣΟΕΕ, την μεγάλη αντικατασταλτική πρωτοβουλία για συναυλία και πορεία, μέχρι τις πιο πρόσφατες εικόνες από την Κρήτη και τις αντιδράσεις στην εκκένωση της Rosa Nera, κατάφεραν να διαρρήξουν την εικόνα της “κοινωνικής ειρήνης” που θέλει να επιβάλλει η κυβέρνηση.

Το φοιτητικό κίνημα πρέπει υψώσει τείχος αντίστασης στα νέα μέτρα αστυνόμευσης και παρακολούθησης των πανεπιστημίων, στην απαγόρευση κυκλοφορίας, που μόνο ως μέτρο καταστολής και περιορισμού των ελευθεριών μας μπορεί να εκληφθεί, απέναντι στην επιβολή μιας κατάστασης γενικής ασφυξίας, περιστολής της ελευθερίας και της ζωής μας. Παράλληλα, αυτή η κίνηση θα πρέπει να συνοδεύεται από την μάχη για την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα του πανεπιστημίου απέναντι τόσο στα ήδη περασμένα μέτρα (ισοτιμία πτυχίων, μείωση χρηματοδότησης, λειτουργία του στα πρότυπα της αγοράς) όσο και σε αυτά που μπορεί να ακολουθήσουν (μείωση εισακτέων, διαγραφές φοιτητών), αλλά και από την προσπάθεια σύνδεσης της με τους/τις μαθητ(ρι)ές που αντιδρούν ήδη απέναντι στο υπουργείο παιδείας.

Δεν είναι ώρα να επενδύσουμε πάνω στις διαχωριστικές που ταλανίζουν εδώ και πολύ καιρό τις διαφορετικές δυνάμεις του φοιτητικού κινήματος. Αντίθετα είναι ώρα ενωτικής και μαχητικής απάντησης, να αρθεί το φοιτητικό κίνημα στο ύψος των περιστάσεων, να αντλήσει έμπνευση από τη μαχητική και νικηφόρα ιστορία του. Όλες οι μαχητικές δυνάμεις θα πρέπει από κοινού να υπερβούμε τον εαυτό μας, να επιδιώξουμε να παρέμβουμε στο φοιτητικό σώμα στις ιδιαίτερες συνθήκες της πανδημίας και των λοκ-ντάουν, και να βάλουμε γύρο συνελεύσεων με οποιοδήποτε τρόπο.

Να βγει μπροστά το φοιτητικό σώμα με αγώνα και διεκδίκηση, για την υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστημίου, για την υπέρασπιση του Ασύλου, για την υπεράσπιση της ζωής και της ελευθερίας μας.

Η αστυνομοκρατία στα πανεπιστήμια ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Share This Articles
Πληκτρολογήστε λέξεις-κλειδιά και πιέστε το Enter.