Οι καταστροφικές πλημμύρες που έπληξαν την Αττική και άλλες περιοχές της χώρας αποτελούν μία ακόμη απόδειξη της συστημικής αποτυχίας και της εγκληματικής αμέλειας της κυβέρνησης Μητσοτάκη και του λεγόμενου «επιτελικού της κράτους». Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους: Η εμμονή στο 112 δεν απέτρεψε να έχουμε δεκάδες πλημμυρισμένους δρόμους που μετατρέπονται σε ποτάμια, εκατοντάδες εγκλωβισμένους οδηγούς, τόνους λάσπης σε πολλές περιαστικές περιοχές, υποδομές κρίσιμης σημασίας, όπως ο ΗΣΑΠ, εκτός λειτουργίας.
Στον τραγικό απολογισμό της επικοινωνιακής εμμονής της κυβέρνησης με το 112, με τη μετάθεση της ευθύνης προστασίας από το κράτος στον πολίτη, χωρίς κάποιο ευρύτερο σχέδιο αντιμετώπισης τέτοιων φαινομένων, προστίθενται, δυστυχώς, δύο νεκροί συμπολίτες μας, στη Γλυφάδα και στο Άστρος Κυνουρίας. Για μία ακόμη φορά, οι συνάνθρωποί μας που έχασαν τη ζωή τους είναι όσες και όσοι δεν πρόλαβαν. Είναι δεδομένο ότι από τύχη δε θρηνήσαμε περισσότερα θύματα. Ως Αναμέτρηση εκφράζουμε τα συλλυπητήριά της στους οικείους των δύο νεκρών συμπολιτών μας.
Όλα αυτά δεν είναι η «κακή μας η μοίρα», αλλά το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που συνειδητά υποβαθμίζει και εγκαταλείπει τις δημόσιες υποδομές. Μια πολιτική που δαπανά δισεκατομμύρια για νέους εξοπλισμούς με τη διόγκωση του στρατιωτικού προϋπολογισμού, αλλά στις αναγκαίες επενδύσεις σε αντιπλημμυρικά έργα, δασοπροστασία και πολιτική προστασία τσιγκουνεύεται.
Ειδικά στην περίπτωση της Αττικής τα διαχρονικά μικρά και μεγαλύτερα εργολαβικά συμφέροντα την έχουν κάνει ένα πολύ επικίνδυνο τόπο για πλημμύρες. Εδώ και δεκαετίες οι εργολάβοι με την ενεργό συνενοχή του κράτους και της αυτοδιοίκησης κάλυψαν δεκάδες ρέματα στην Αττική με σκοπό να αξιοποιήσουν κάθε τετραγωνικό μέτρο για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους από τη δόμηση. Αποκορύφωμα της πολιτικής αυτής είναι η κάλυψη των μεγαλύτερων ποταμών της Αττικής του Ιλισού και βεβαίως του Κηφισού, όπου σαν να μην έφτανε αυτό φτιάχτηκε και μια κεντρική οδική αρτηρία από πάνω. Το νερό όμως “θυμάται”, και κάθε φορά που βρέχει πολύ γίνεται ορμητικό, όταν συναντά τα εμπόδια που του έβαλαν τα κέρδη. Αυτή είναι και η κύρια αιτία θανάτου της συνανθρώπου μας στην Άνω Γλυφάδα, όπου μια ολόκληρη οδός χτίστηκε πάνω σε ρέμα στους πρόποδες του Υμηττού.
Η ίδια πολιτική της βίαιης δόμησης των πάντων έχει ελαχιστοποιήσει και τους χώρους πρασίνου στην Αττική, κάτι που εκτός από την υποβάθμιση της υγείας και της ποιότητα ζωής των πολιτών, αυξάνει τις συνέπειες των πλημμυρικών φαινομένων. Οι περιαστικές πυρκαγιές επίσης έχουν εντείνει το πρόβλημα, ειδικά όταν πάλι εργολαβικά συμφέροντα επωφθαλμιούν ώστε να μετατρέψουν τις καμένες εκτάσεις σε οικόπεδα. Τέλος, η γενικευμένη τσιμεντοποίηση στην Αττική συνδυάζεται και με την έλλειψη συντήρησης των όποιων αντιπλημμυρικών έργων φτιάχνονται, καθώς η συντήρηση κοστίζει και όταν έχουμε να αγοράσουμε μαχητικά αεροσκάφη και φρεγάτες δεν είμαστε για τέτοια.
Η κλιματική κρίση σίγουρα επιτείνει τα πλημμυρικά φαινόμενα, αλλά η ανθρώπινη τραγωδία πολλαπλασιάζεται από τις πολιτικές επιλογές. Οι πλημμύρες και οι πυρκαγιές γίνονται μνημόνια της περιφρόνησης της ζωής και της ασφάλειας των πολιτών από το κράτος. Ένα κράτος που επιλέγει να είναι «επιτελικό» μόνο στη δίωξη κοινωνικών αντιφρονούντων και στην εξυπηρέτηση συμφερόντων των λίγων, αποδεικνύεται επικίνδυνα ανίκανο να ανταποκριθεί στις βασικές ανάγκες του λαού.
Ως Αναμέτρηση απαιτούμε και διεκδικούμε:
- Πλήρη αποζημίωση όλων των πληγέντων πολιτών και επιχειρήσεων, με απλές και διαφανείς διαδικασίες.
- Διακοπή των εξωπραγματικών στρατιωτικών δαπανών και επαναπροσανατολισμός των πόρων προς τα κοινωνικά αγαθά, την υγεία, την εκπαίδευση και την πολιτική προστασία.
- Ειδικά για την Αττική, άμεση έναρξη έκτακτου σχεδίου με στόχο την αποκατάσταση και την αποκάλυψη των ρεμάτων και την κατακόρυφη αύξηση των εκτάσεων πρασίνου, με πρωτοβουλία και έλεγχο των τοπικών κοινωνιών.
- Απόλυτη προστασία των καμένων εκτάσεων στην Αττικής. Ενίσχυση της δασοπροστασίας. Να μη χαθεί κανένα άλλο δέντρο στην Αττική.
Οι πλημμύρες, οι πυρκαγιές και τα άλλα φυσικά φαινόμενα δεν είναι δυστοπίες από μόνα τους. Δυστοπίες τα κάνουν οι πολιτικές του κέρδους και της κρατικής αδιαφορίας.
Οργανωνόμαστε, αντιστεκόμαστε και απαιτούμε μια πολιτική που θα υπηρετεί τον λαό, όχι τα συμφέροντα των λίγων.
