Λίγες ημέρες πριν από τη ΔΕΘ και σε έντονο προεκλογικό κλίμα, η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει μια σειρά μέτρων ως απάντηση στην ακρίβεια και στον πληθωρισμό που τρώνε τις πενιχρές αυξήσεις μισθών και συντάξεων.
Παρά τα ρεπορτάζ για πακέτο παρεμβάσεων έως 2 δις, αυτό φαίνεται να περιλαμβάνει οριακές αυξήσεις συντάξεων κάτω από τον πληθωρισμό, διορθώσεις στο τεκμαρτό εισόδημα των ελεύθερων επαγγελματιών και κυρίως μειώσεις φόρων και ασφαλιστικών εισφορών στις επιχειρήσεις. Όσον αφορά την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και της 13ης και 14ης σύνταξης αυτά δεν τίθενται καν στη συζήτηση!
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πιπιλίζει την καραμέλα του «ελληνικού success story». Ποιά είναι η πραγματικότητα;
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2025, οι Έλληνες εργαζόμενοι είναι πλέον τελευταίοι στην Ε.Ε. των 27 στην αγοραστική δύναμη, μαζί με τη Βουλγαρία. Η αγοραστική μας δύναμη βρίσκεται 30% κάτω από τον μέσο όρο της Ε.Ε., ενώ το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι περίπου στο 68% του μέσου όρου της Ε.Ε.. Η Ελλάδα κατατάσσεται προτελευταία στους 27 της Ε.Ε. στα εισοδήματα. Ο μέσος ετήσιος μισθός πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα είναι περίπου στα 18.000 €, ενώ ο αντίστοιχος στην Ευρώπη είναι περίπου στα €39.800.
Οι μισθοί αυξήθηκαν κατά 3,4%, αλλά η πραγματική αύξησή τους περιορίστηκε μόλις στο 0,5%, το οποίο και εξαφάνισε η ακρίβεια. Την ίδια στιγμή, το ζήτημα της στέγης παραμένει από τα σημαντικότερα προβλήματα της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Σχεδόν 3 στους 10 ανθρώπους δαπανούν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για τη στέγη-το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ- ενώ σχεδόν ο μισός πληθυσμός ζει σε νοικοκυριά με καθυστερήσεις στις πληρωμές ενοικίου, στεγαστικού δανείου ή λογαριασμών.
Η κυβέρνηση πανηγυρίζει γιατί το 2025 έκλεισε με πρωτογενές πλεόνασμα στο 5% του ΑΕΠ, κοντά στα 12 δισ. ευρώ. Η κερδοφορία των 4 συστημικών τραπεζών το πρώτο εξάμηνο του 2026 σκαρφάλωσε στα 2,5 δις, ενώ η Metlen (όμιλος Μυτιληναίου) κατέγραψε ιστορικό ρεκόρ κερδοφορίας ύψους 313 εκ €, σημειώνοντας αύξηση 23%. Τα συνολικά κέρδη των εταιρειών για το 2025 διαμορφώθηκαν στα 29,3 δισεκατομμύρια ευρώ, σημειώνοντας άλμα +24,3% σε σύγκριση με τα 23,6 δισ. ευρώ της προηγούμενης χρήσης.
Αυτή η αντίφαση δεν είναι περίεργη, αλλά αποτελεί την πεμπτουσία της λειτουργίας του συστήματος. Όταν στον ένα πόλο της κοινωνίας συσσωρεύεται πλούτος και χλιδή, στην άλλη πλευρά, των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, κυριαρχεί η επισφάλεια και η λιτότητα.
Τα πλεονάσματα, λοιπόν, που διαφημίζει η κυβέρνηση είναι ματωμένα πλεονάσματα. Τα ποσά αυτά, που έχουν προκύψει από την υπερεκμετάλλευση και την καταλήστευση των εργαζομένων μέσα από την ακρίβεια, την κερδοσκοπία και τον αδιανόητα υψηλό ΦΠΑ, αντί να αποδοθούν πίσω στην κοινωνία για την κάλυψη κοινωνικών αναγκών κατευθύνονται στην εξυπηρέτηση των αναγκών κερδοφορίας του κεφαλαίου.
Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα: 13 δις ευρώ θα δοθούν για πρόωρη αποπληρωμή του χρέους, κάτι που σε μια οικονομία ασθμαίνουσα αποτελεί απόλυτο παραλογισμό. 3 δις θα δοθούν για την περιβόητη «Ασπίδα του Αχιλλέα», που αφορά αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού από το Ισραήλ, προσδένοντας ακόμα περισσότερο τη χώρα στο άρμα των εγκληματιών Σιωνιστών και εμπλέκοντας μας ακόμα πιο βαθιά στα πολεμικά τους σχέδια.
Στα 7 χρόνια διακυβέρνησης της, η ΝΔ εφάρμοσε μια σκληρή πολιτική ταξικής μονομέρειας που από τη μία ωφέλησε τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους ισχυρούς του πλούτου και από την άλλη βύθισε τα εργατικά και λαϊκά στρώματα στην ανέχεια.
Η ατζέντα της κυβερνητικής πολιτικής, μόνο του τελευταίου διαστήματος περιλαμβάνει:
- Την προσπάθεια να ιδιωτικοποιηθεί ότι δημόσιο αγαθό απέμεινε. Από την υγεία και την παιδεία, μέχρι το νερό και τον πολιτισμό. Με αυτό τον τρόπο οργανώνεται μια τεράστια μεταφορά πλούτου από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα προς τις επιχειρήσεις ώστε να ενισχυθεί κι άλλο η κερδοφορία τους.
- Την αξιοποίηση της ακρίβειας ως εργαλείο τόσο για την αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων όσο και ως ενίσχυση μέσω των έμμεσων φόρων των δημόσιων οικονομικών. Την ίδια ώρα το κόστος της στέγης έχει φτάσει σε δυσθεώρητα επίπεδα, ενώ η τιμή της ενέργειας τραβάει την ανηφόρα.
- Την εξασφάλιση της πλήρους εργοδοτικής ασυδοσίας εξαιτίας της οποίας έχει εκτοξευτεί ο αριθμός των εργατικών ατυχημάτων, με 201 θανάτους και 332 σοβαρούς τραυματισμούς το 2025 και 90 θανάτους τις πρώτες 200 μέρες του 2026. Εμβληματικό παραμένει το ατύχημα στη Βιολάντα με πρόσφατη την αποφυλάκιση του προφυλακισμένου ιδιοκτήτη της.
Η χώρα μας παραμένει πρωταθλήτρια στην ΕΕ στις ώρες εργασίας ενώ τα εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα εξακολουθούν να αποτελούν μια σκληρή πραγματικότητα στους χώρους δουλειάς. Η εντατικοποίηση, τα εξαντλητικά ωράρια, η έλλειψη μέτρων ασφάλειας και η εργοδοτική αυθαιρεσία μετατρέπουν καθημερινά το μεροκάματο σε κίνδυνο για την υγεία και τη ζωή των εργαζομένων. Κόντρα στην 13ώρη εργασία, διεκδικούμε μείωση του χρόνου εργασίας, στα επίπεδα της 6ωρης και 5ήμερης εργασίας, με ανώτατο όριο συνταξιοδότησης τα 60 έτη.
- Την δαπάνη δεκάδων δισεκατομμυρίων σε βάθος δεκαετίας για πολεμικούς εξοπλισμούς με φόντο τον ανταγωνισμό με την τουρκική άρχουσα τάξη για ΑΟΖ και υδρογονάνθρακες και το όλο και μεγαλύτερο δέσιμο με το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και το κράτος τρομοκράτη, το Ισραήλ. Οι εξοπλισμοί, και η έμφαση στην πολεμική οικονομία, όχι μόνο στερούν τις απαραίτητες δαπάνες από το κοινωνικό κράτος αλλά και φέρνουν όλο και κοντύτερα το ενδεχόμενο πολέμου.
- Την προσπάθεια συγκάλυψης στο έγκλημα των Τεμπών, τις υποκλοπές, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και μια σειρά άλλες περιπτώσεις αθωώσεων μελών της ελίτ της χώρας, που έχουν οδηγήσει στην αντίληψη ότι η δικαιοσύνη στην Ελλάδα είναι σα το φίδι. Δαγκώνει μόνο τους ξυπόλυτους!
- Τις ρατσιστικές πολιτικές, πλήρως ενταγμένες στη λογική της Ευρώπης φρούριο, που έχουν οδηγήσει στο ναυάγιο στην Πύλο και στους θανάτους εκατοντάδων μεταναστών ενώ έχουν κάνει αβίωτη τη ζωή όσων μένουν στις λεγόμενες προσωρινές δομές για πρόσφυγες και μετανάστες.
Απέναντι σε όλα αυτά, δε μπορούμε να συνεχίζουμε όπως πριν. Η επίθεση που δεχόμαστε είναι τεράστια, αλλά δυστυχώς η απάντηση από την πλευρά του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς είναι ανεπαρκής. Χρειάζεται να ανασυγκροτηθεί το συνδικαλιστικό κίνημα και τα σωματεία, ώστε να μπορέσουν να οργανωθούν αγώνες με συντονισμό, σχέδιο και διάρκεια. Είναι επιπλέον αναγκαία η κοινή δράση της μαχόμενης Αριστεράς και των κινημάτων μέσα από ενωτικές εκστρατείες στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές, με κοινές πορείες, απεργιακές κινητοποιήσεις κτλ.
Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες των εργαζομένων, ενώ η Αριστερά αδυνατεί να συγκροτήσει μια πειστική, ενωτική διέξοδο. Σε αυτό το έδαφος επανεμφανίζεται ο Τσίπρας προεκλογικά ως σωτήρας, αξιοποιώντας τη λαϊκή δυσαρέσκεια και την ανάγκη για απαλλαγή από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Όμως η εμπειρία του 2015-2019 έδειξε ότι μια τέτοια επιστροφή δεν μπορεί να αποτελέσει πραγματική εναλλακτική, όσο παραμένει η ίδια καταστροφική πολιτική. Την ίδια στιγμή, η ακροδεξιά και πολύ περισσότερο ο νεοφασισμός όπως αυτός του Κασιδιάρη, αναδύονται σε σημαντικό κίνδυνο για το εργατικό και λαϊκό κίνημα. Εδώ και τώρα, απαιτείται μια άλλη Αριστερά: ριζωμένη στους χώρους και τους αγώνες, που θα αγωνίζεται για κάθε «μικρό και καθημερινό» μέχρι την ανατροπή του συστήματος που το γεννά, με εσωτερικές δημοκρατικές διαδικασίες και ενωτική απέναντι στις άλλες δυνάμεις του κινήματος.
Ο εμβληματικός αγώνας για τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου στο χώρο της ΔΕΘ, που συσπείρωσε χιλιάδες κατοίκους της Θεσσαλονίκης, αποδεικνύει ότι οι ενωτικοί αγώνες μπορούν να ορίζουν την ατζέντα. Τέτοιες πρωτοβουλίες αναθερμαίνουν την ελπίδα των εργαζομένων και της νεολαίας ότι η πολιτική συμμετοχή και κινητοποίηση μπορεί να αλλάζει τις ζωές μας προς το καλύτερο, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύουν τον κυνισμό με τον οποίο οι “από πάνω” εφευρίσκουν τερτίπια για να αποφεύγουν δημοκρατικές διαδικασίες όπως τα δημοψηφίσματα.
Για ακόμη μια χρονιά, δε θα βρεθούμε στις κλειστές αίθουσες της ΔΕΘ αλλά θα δώσουμε δυναμικό παρόν στο δρόμο, μαζί με τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες και τα σωματεία τους, τους φοιτητικούς συλλόγους, πρωτοβουλίες και οργανώσεις της Αριστεράς και του κινήματος. Για να διεκδικήσουμε ζωή και δικαιώματα, κόντρα στην κυβέρνηση και την πολιτική της, αλλά και σε κάθε επίδοξο συνεχιστή αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής.
Στη ΔΕΘ δύο στρατόπεδα θα αντιπαρατεθούν. Το στρατόπεδο του κεφαλαίου και το πολιτικό προσωπικό που το υπηρετεί, και το στρατόπεδο που αποτελείται από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα καθώς και τις πολιτικές δυνάμεις που προσπαθούν να εκφράσουν τις δικές του ανάγκες. Στο δεύτερο στρατόπεδο ανήκει και η Πρωτοβουλία για μια Νέα Ενωτική και Ανατρεπτική Αριστερά. Γιατί πιστεύουμε ότι «Στην ενότητα η δύναμη και στους αγώνες η ελπίδα»! Σε όλα αυτά επιχειρούμε να συμβάλλουμε!
Όλες και όλοι στη διαδήλωση της ΔΕΘ
Προσυγκέντρωση: στάση Μετρό Αγίας Σοφίας 6μμ
Πρωτοβουλία για μια Νέα Ενωτική και Ανατρεπτική Αριστερά
(Αναμέτρηση – ΑΠΟ – ΔΕΑ – Μετάβαση – Ξεκίνημα)
