Tο καλοκαίρι του 2025 υπογράφηκε νέα σύμβαση μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού, της Περιφέρειας Αττικής και της Δ.ΥΠ.Α, η οποία αναλαμβάνει και τη χρηματοδότηση του έργου για «την αποκατάσταση 4 προσφυγικών πολυκατοικιών στη Λ. Αλεξάνδρας προς χρήση κοινωνικής κατοικίας». Η σύμβαση αυτή ήρθε ως φυσική συνέχεια του προηγούμενου σχεδίου ανάπλασης που είχε εκπονηθεί από την ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΕ με χρηματοδότηση ΕΛΠΕ επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Βέβαια, το νέο αυτό πλάνο αγνοεί εσκεμμένα το γεγονός της κατοίκησης των προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας από 400 άτομα. Πολλά εξ’ αυτών μάλιστα ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, που βρήκαν στέγη χάρη στην αλληλέγγυα δράση της κοινότητας εκεί. Δεν λαμβάνει με οποιονδήποτε τρόπο υπόψη του την ύπαρξη μιας αυτοοργανωμένης κοινότητας ανθρώπων, διαφορετικών πολιτισμικών, πολιτικών, θρησκευτικών καταβολών που ζουν μαζί εδώ και χρόνια, συνιστώντας ένα πείραμα συλλογικής κατοίκησης στην καρδιά της Αθήνας.
H κοινότητα κατειλημμένων προσφυγικών είναι ένα εγχείρημα με ιστορικό 16 χρόνων. Χάρη σε αυτήν, έχουν απομακρυνθεί από τη γειτονιά τα εγκληματικά κέντρα παρασκευής και διακίνησης ναρκωτικών που τη λυμαινόταν με την ανοχή της ΕΛΑΣ. Η κοινότητα έχει συγκροτήσει 22 αυτόνομες δομές κοινωνικής αυτάρκειας, ωφέλειας και αυτοοργάνωσης, από τους ανθρώπους των Προσφυγικών για τους ανθρώπους των Προσφυγικών, αλλά και για την ευρύτερη γειτονιά και την κοινωνία. Δομή φούρνου, δομή ρουχισμού, βιβλιοθήκη, κοινωνικό κέντρο, κοινωνικό φαρμακείο, δομή υγείας και πολλές άλλες. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η Δομή Φιλοξενίας Θεραπευόμενων και Συνοδών του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου “Ο Άγιος Σάββας”, που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τον σύλλογο εργαζομένων του νοσοκομείου. Συνεπής δε στο πολιτικό της όραμα, η κοινότητα δεν περιμένει το κράτος για να επιδιορθώσει και να βελτιώσει το κτιριακό της απόθεμα. Η Δομή Τεχνικών Έργων, με τη συνδρομή μηχανικών και αρχιτεκτόνων, δρα ήδη για τη συντήρηση και ανακαίνιση των κτιρίων.
Η διακήρυξη δε, περί διάθεσης των Προσφυγικών για κοινωνική κατοικία, αποτελεί περισσότερο ένα πρόσχημα για νομιμοποίηση μιας επικείμενης εκκένωσης, παρά ειλικρινή πρόθεση για κάλυψη στεγαστικής ανάγκης ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Μέσα στην απόλυτη ανυπαρξία κοινωνικής στεγαστικής πολιτικής και σχετικών δομών, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση στηρίζει τις βάρβαρες εξώσεις ανθρώπων από τα σπίτια τους, η λεγόμενη “ανάπλαση” ενός χώρου που ήδη επιτελεί κοινωνική και αλληλέγγυα δράση αποτελεί στην πραγματικότητα μια ακόμα προσπάθεια εμπορευματοποίησης των κοινών αγαθών και ποινικοποίησης της αλληλεγγύης. Για το κράτος και τους εργολάβους, τα Προσφυγικά αποτελούν ένα φιλέτο προς αξιοποίηση. Για τους κατοίκους τους, αποτελούν μια απαραίτητη στέγη και ένα καταφύγιο. Για όσους, όσες και όσα εμπνέονται από οράματα συλλογικής συνύπαρξης, κοινής ζωής, αλληλεγγύης και αγώνα, αποτελούν ένα χώρο αναφοράς, και ένα χώρο που θα υπερασπιστούμε σθεναρά.
Στις 5 Φεβρουαρίου 2026, ο Αριστοτέλης Χαντζής, μέλος της κοινότητας κατειλημμένων προσφυγικών, ξεκίνησε απεργία πείνας με αιτήματα που αφορούν στην υπεράσπιση και μη εκκένωση της κοινότητας από τα κτίρια των προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ενόψει του τελευταίου πλάνου ανάπλασης που εξαγγέλθηκε πρόσφατα.
Στηρίζουμε τον απεργό πείνας Α. Χαντζή και τον αγώνα της κοινότητας των κατειλημμένων προσφυγικών. Έναν αγώνα για ζωή και αξιοπρέπεια. Σε μια εποχή που το δικαίωμα στη στέγη δέχεται ακραία επίθεση, οδηγώντας καθημερινά κόσμο στην αστεγία, όπου η στεγαστική πολιτική χαράσσεται από τις ανάγκες του κατασκευαστικού και κτηματομεσιτικού κεφαλαίου, και υπάρχει πλήρης έλλειψη δομών εργατικής και κοινωνικής κατοικίας, που τα κινήματα και οι αγώνες ποινικοποιούνται, οφείλουμε να στηρίξουμε ένα εγχείρημα που αποτελεί ζωντανό αντιπαράδειγμα κατοίκησης και συλλογικής διαμόρφωσης έξω από την αγορά.
Ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμα αλληλεγγύης την Κυριακή 08/02. Όχι στην εκκένωση των προσφυγικών!
