Η θανατική ποινή στην Ελλάδα υπάρχει κι εκτελείται από τους δικαστές με τα περίστροφα ή
Ποιος θα μας προστατέψει από τους “προστάτες”;
Προφανώς και κάνουμε λόγο για την ΕΛ.ΑΣ. και τη νέα κρατική δολοφονία στο Άργος με θύμα έναν 20χρονο, ο οποίος πυροβολήθηκε από άντρες της ΕΛ.ΑΣ. δύο φορές στο κεφάλι και πλέον είναι εγκεφαλικά νεκρός.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. αστυνομικοί της ΟΠΚΕ Αργολίδας έκαναν σήμα στον οδηγό να σταματήσει για έλεγχο. Εκείνος, δεν συμμορφώθηκε και επιχείρησε να διαφύγει. Αναγράφεται ότι ο 20χρονος οδηγός «ανέπτυξε ταχύτητα επιχειρώντας να διαφύγει […] εγκλωβίστηκε από περιπολικά τα οποία εμβόλισε, και στη συνέχεια εγκατέλειψε το όχημα πεζός αναρριχώμενος σε μαντρότοιχο. Δύο αστυνομικοί έκαναν χρήση του υπηρεσιακού τους οπλισμού με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του άνδρα». Τραυματισμό θανάσιμο, στο κεφάλι. Επομένως γίνεται σαφές, ακόμα και από την ανακοίνωση της αστυνομίας, ότι το θύμα πυροβολήθηκε στο κεφάλι την ώρα που επιχειρούσε να διαφύγει και χωρίς να απειλεί κανέναν εκείνη τη στιγμή.
Δεν επαρκεί δηλαδή καν η γνώριμη μέθοδος συγκάλυψης από την πλευρά της ΕΛΑΣ που παρουσιάζει τα θύματα ως επικίνδυνα, αφού τα γεγονότα είναι τόσο καθαρά, που δεν μπορεί να γίνει λόγος για κίνδυνο της ζωής των αστυνομικών που βρέθηκαν στην καταδίωξη.
Η ανακοίνωση της ΕΛΑΣ επιχειρεί να παρακάμψει την ίδια τη δικαστική αίθουσα παρουσιάζοντας ως δεδομένο κάτι το οποίο πρέπει να τεθεί προς απόδειξη. Σύμφωνα με τα ΜΜΕ, οι δράστες αστυνομικοί συνελήφθησαν για βαριά σωματική βλάβη (ο νομικός χαρακτηρισμός αναφέρεται σε στιγμή που το θύμα δεν έχει καταλήξει) και παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων, ενώ ξεκίνησε προανάκριση.
Δε μιλάμε όμως μόνο για μία αλλά για ακόμη μία κρατική δολοφονία. Η λίστα των ονομάτων μεγαλώνει την ίδια στιγμή που η αυθαιρεσία και η ατιμωρησία κερδίζουν ολοένα περισσότερο έδαφος: Νίκος Σαμπάνης, Κώστας Φραγκούλης, Χρήστος Μιχαλόπουλος, Ζακ Κωστόπουλος/Zackie Oh, Βασίλης Μάγγος, Κώστας Μανιουδάκης και τόσοι άλλοι, συχνά άτομα που προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, είναι τα θύματα της ΕΛ.ΑΣ. Η 19χρονη κοπέλα στο ΑΤ Ομόνοιας που βιάστηκε και αυτή τη στιγμή η εισαγγελική πρόταση είναι απαλλακτική για τους ιθύνοντες αστυνομικούς. Ο Εμπουκά, ο μετανάστης που κατέληξε νεκρός στο ΑΤ Ομόνοιας μετά από κράτησή του.
Κάποιος οπλίζει όμως τα όπλα των αστυνομικών. Ηθικοί αυτουργοί όλης αυτής της κατάστασης είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η πολιτική που μας ασκείται. Η πρόσληψη χιλιάδων αστυνομικών αντί νοσηλευτριών και πυροσβεστών, η πολιτική επιλογή δαπανών για εξοπλισμό της αστυνομίας αντί για λεφτά για παιδεία και υγεία, η πλήρης “ασυλία” που παρέχεται στην αστυνομία να καταστείλει, να τραυματίσει, να τραμπουκίσει και στις περισσότερες περιπτώσεις να μην υπάρξει συνέπεια. Γιατί στις περισσότερες, αν όχι σε όλες τις περιπτώσεις, οι υπαίτιοι αστυνομικοί για την απώλεια των ανθρώπινων ζωών θα “πέσουν στα μαλακά” και στην περίπτωσή τους το δικαστικό σύστημα θα επιστρατεύσει την επιείκεια, την ύπαρξη αμφιβολιών και κάθε όπλο στη φαρέτρα του για να μην ευοδωθεί εκείνο το αίσθημα δικαιοσύνης που τόσο επίσης αναζητούμε σε άλλες περιπτώσεις, όπως σε εκείνη του εγκλήματος των Τεμπών, του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, των υποκλοπών και σε άλλα πολλά.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι εκείνη που με τη στρατηγική του αυταρχισμού και της καταστολής επιδιώκει τη “συμμόρφωση” όσων δεν προσαρμόζονται στην πολιτική της ακρίβειας και του ατομικού δρόμου, ενώ πλέον το μήνυμα είναι σαφές: μη βρεθείτε αντιμέτωποι με την ΕΛΑΣ αλλιώς δεν υπάρχει εγγύηση ούτε για τη ζωή σας.
Μιλάμε για την ίδια ΕΛΑΣ που χρησιμοποιεί ακόμη κρότου λάμψης για να διαλύσει τις διαδηλώσεις, την ΕΛΑΣ των “προληπτικών προσαγωγών”, την ΕΛΑΣ των ξυλοδαρμών πίσω από κλειστές πόρτες στα Αστυνομικά Τμήματα. Ξέρουμε πολύ καλά ποια είναι η ΕΛΑΣ. Απαιτούμε να δοθεί τέλος στην ασυδοσία, στην ασυλία που απολαμβάνουν οι αστυνομικοί της ΕΛΑΣ και στην αυθαιρεσία με την οποία λειτουργούν. Απαιτούμε δικαιοσύνη για τα θύματα αστυνομικής βίας. Απαιτούμε αφοπλισμό των αστυνομικών στις διαδηλώσεις και σε διαδικασίες όπως οι έλεγχοι οχημάτων. Απαιτούμε την κατάργηση των μονάδων καταστολής ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ. Απαιτούμε τη δραστική μείωση της χρηματοδότησης της αστυνομίας.
Διεκδικούμε και παλεύουμε να μπει ένα τέλος στην πολιτική της καταστολής, στην πολιτική που λέει ότι είμαστε αναλώσιμοι κι ότι οι ζωές μας δεν μετράνε.
