Μετά από 53 χρόνια ο αγώνας που ξεκίνησε το Νοέμβρη του 1973 με την κατάληψη του Πολυτεχνείου παραμένει πιο επίκαιρος από ποτέ. Οι πόλεμοι σκάνε ο ένας μετά τον άλλο, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη, προκαλώντας χιλιάδες νεκρούς και εκατομμύρια εκτοπισμένους και άστεγους. Απελπισμένοι πρόσφυγες που προσπαθούν να περάσουν σε ασφαλείς χώρες πνίγονται κατά δεκάδες (και κάποτε εκατοντάδες) στις ελληνικές θάλασσες σε ναυάγια που πολλές φορές προκαλούνται από το Λιμενικό. Η πιο άγρια αντεργατική, αντικοινωνική και αντιδημοκρατική κυβέρνηση της Μεταπολιτευτικής περιόδου βουλιάζει μέσα στα σκάνδαλα και τη διαφθορά αλλά η αντιπολίτευση αδυνατεί να παρουσιάσει μια αριστερή, αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση απέναντι σε αυτήν. Ο φασισμός, 81 χρόνια μετά την ήττα του, ξανασηκώνει κεφάλι σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ενώ εδώ, πέρα από την κοινοβουλευτική του παρουσία, προσπαθεί να αναδιοργανωθεί με τις συνεχείς επιθέσεις εμβρυακών ταγμάτων εφόδου εναντίον αριστερών και μεταναστών που τείνουν να αναβαθμιστούν μετά την αποφυλάκιση Κασιδιάρη.
Η κυβέρνηση έχει κάνει ήδη σαφές ότι η ανάμνηση του Νοέμβρη 1973 την ενοχλεί και προσπαθεί να δημιουργήσει όσο γίνεται περισσότερα προβλήματα στον γιορτασμό της. Φέτος η προσπάθειά της αυτή κορυφώθηκε με μια σειρά μέτρων που σχεδόν τείνουν στην απαγόρευση των σχετικών εκδηλώσεων. Αυτό γιατί καταλαβαίνει ότι το μήνυμα του Νοέμβρη 1973 σήμερα δεν μπορεί να είναι άλλο από την ανάγκη ανατροπής της πολιτικής της και σύγκρουσης με τα συμφέροντα που εκπροσωπεί.Είναι λοιπόν αναγκαίο ο φετινός γιορτασμός του Πολυτεχνείου από τις αριστερές δυνάμεις να γίνει με ένα πνεύμα αγωνιστικό, αντικαπιταλιστικό και ενωτικό. Τότε, παρά τις μεταξύ μας διαφορές, το κίνημα μας επέβαλε να αγωνιστούμε όλοι μαζί. Αυτό πρέπει να γίνει και τώρα, ιδιοκτησιακές και βίαιες καταστάσεις όπως οι περσινές και οι φετινές σε πανεπιστημιακούς χώρους δεν έχουν καμιά σχέση με τις ανάγκες του κινήματος, το πνεύμα της εξέγερσης και όλα εκείνα για τα οποία αγωνιστήκαμε.Γιάννης Φελέκης, 11/11/2026
