Το Κοινωνικό Κέντρο-Στέκι Μεταναστ(ρ)ιών επί της οδού Βαλαωρίτου 20 στον 6ο Όροφο πληρεί την ανάγκη των ατόμων για χώρους απομακρυσμένους από τα θεσμικα πεπατημένα . Αντιλαμβανόμαστε το Στέκι ως έναν χώρο έμπρακτης αλληλεγγύης απέναντι στην εκμετάλλευση της αγοράς και την καταπίεση κάθε εξουσίας. Αντιστεκόμαστε στη φοβικότητα, τον ρατσισμό, τον σεξισμό, τον ατομικισμό και την αποξένωση. Το τελευταίο χρονικό διάστημα – από τον Ιούνιο – το στέκι μας έχει παραμείνει κλειστό λόγω του πολέμου που δεχόμαστε από την οικοδομή.
Τον Ιούλιο έγινε αποστολή ασφαλιστικών μέτρων Στο έγγραφο αναγράφεται ότι το Στέκι <<δρα ως συλλογικότητα με αντιεξουσιαστικό και αριστερό πολιτικό προσανατολισμό>>. Η προσπάθεια στιγματισμού των χώρων μας και η καταγγελία τους με ρητή αναφορά στην ιδεολογίας μας θυμίζει εποχές χούντας, εποχές που ο ιδεολογικός στιγματισμός φάνταζε αρκετός για την καταστολή των εν λόγω χώρων. Η <<αίτηση για την προσωρινή προστασία της νομής λόγω διατάραξης>> (απότο καταγγελτικό κείμενο), κατηγορεί το Στέκι για μια σειρά από παραβάσεις, με τη σοβαρότερη αυτών να θεωρείται ότι είναι η διενέργεια πολιτιστικών εκδηλώσεων – δράσεων διαμαρτυρίας και πάρτυ.
Το βασικό πρόβλημα των ιδιοκτητών δεν είναι πραγματικά – όπως επικαλούνται – η δήθεν παράβαση των ωρών κοινής ησυχίας, δεδομένου μάλιστα ότι η περιοχή του Φραγκομαχαλά κατακλύζεται από νυχτερινά καταστήματα, τα οποία λόγω του εμπορευματικού χαρακτήρα τους έχουν διεκδικήσει την παρουσία τους στη γειτονιά καθώς και την εκτίμηση από τους ιδιοκτήτες κατοικιών και γραφείων. Η στοχοποίηση του χώρου μας δεν αποτελεί παρά μια από τις συνέπειες της τουριστικοποίησης, του “εξευγενισμό” και του εκτοπισμού κοινωνικών, πολιτιστικών και πολιτικών χώρων από τις γειτονιές στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Ταυτόχρονα με τα υπόλοιπα και ένα μήνα πριν την αποστολή των ασφαλιστικών μέτρων έλαβε χώρα η αποκοπή του συστήματος ύδρευσης του Στεκιου, αφήνοντας τον χώρο μας χωρίς νερό από τον Ιούνιο. Ο χώρος μας έχει καταστεί μη λειτουργικός, καθώς επίσης έχουν εγκατασταθεί συστήματα καμερών σε όλους τους ορόφους για την πλήρη αστυνόμευση του χώρου και κωδικού πρόσβασης στην είσοδο του κτιρίου, δυσχεραίνοντας την προσβασιμότητα των φίλων του στεκιού. Η διακοπή της παροχής νερού στο στέκι έχει απονεκρώσει κάθε δραστηριότητα του στο διάστημα των τελευταίων μηνών. Και εδώ φαίνεται για ακόμη μια φορά τι παρασέρνει βαθύτερα στο κύμα του ο εξευγενισμός: την αποσιώπηση και ερήμωση χώρων που δεν αντικατοπτρίζουν την εμπορική δραστηριότητα που επιθυμεί το νεοφιλελεύθερο κράτος. Πολιτικοί χώροι αλληλεγγύης και αντίστασης δεν χωράνε στο σχέδιο εκμετάλλευσης κάθε τετραγωνικής σπιθαμής για το κέρδος των ιδιοκτητών. Οι χώροι μέσα στους οποίους οι άνθρωποι κοινωνικοποιούνται, συντονίζονται και πολιτικοποιούνται είναι ο φόβος και ο τρόμος ενός συστήματος που ευημερεί από τον ατομικισμό και την αδράνεια. Ο αφανισμός κάθε πολιτικού στεκιού, κατάληψης και στούντιο είναι ένα βήμα προς τον αφανισμό κάθε αντισυστημικής ιδεολογίας και αποστείρωσης της σκέψης.
Αυτή η μετάλλαξη της περιοχής του Φραγκομαχαλα δεν περιορίζεται στις αστικές αναπλάσεις του δημόσιου χώρου, αλλά συνοδεύεται από κτηματομεσιτικές και ξενοδοχειακές επενδύσεις, μετασχηματίζοντας την πόλη σε πεδίο κερδοσκοπίας για ντόπιους και ξένους επενδυτές. Οι δραματικές αυτές εξελίξεις δεν έχουν θετικό πρόσημο για τους περισσότερους ανθρώπους που ζουν, σπουδάζουν, δημιουργούν, εργάζονται και πολιτικοποιούνται σε αυτή την πόλη. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πόλεμος απέναντι μας έγινε εντονότερος την εποχή που άρχισαν να εμφανίζονται στο κτίριο της Βαλαωρίτου 20, Airbnb.
Το Στέκι, ως ένας ανοιχτός, πολιτικός και κινηματικός χώρος, ένας χώρος φτιαγμένος για να φιλοξενεί συλλογικές δράσεις και κοινωνικές πρωτοβουλίες απομακρυσμένες από τα εμπορευματικά ιδεώδη, δεν μπορεί παρά να αντιτίθεται στη λογική του τουριστικού «εξευγενισμού» και στη βίαιη εκδίωξη τόσο της δικής μας παρουσίας από την περιοχή, όσο και των παραδοσιακών, πολιτιστικών και άλλων κοινωνικών χρήσεων των κτιρίων της. Χώροι όπως το Στέκι αποτελούν πραγματικές νησίδες ελευθερίας που δίνουν πνοή στο αγωνιστικού κίνημα. Η υπεράσπισή τους είναι αναγκαία από κάθε πολιτικό μετερίζι, καθώς εντός τους καλλιεργούνται οι ιδέες για την ανατροπή του σαθρού νεοφιλελεύθερου καπιταλιστικού & πατριαρχικού μοντέλου που επιβάλλει την απομόνωση και την εξατομίκευση.
Δεν γνωρίζουμε αν το κτίριο της Βαλαωρίτου 20 είχε δοθεί ως υπόσχεση στους αποικιοκράτες από κάποιο Μεσιά 3.000 χρόνια πριν, αλλά οι μεθοδεύσεις τους δεν θα μείνουν αναπάντητες. Ως ημέρα – δικάσιμος των ασφαλιστικών μέτρων έχει τεθεί η Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026 ενώ ελπίζουμε ότι μέχρι τότε θα έχει αποκατασταθεί και η ύδρευση στον χώρο μας. Καλούμε σε στήριξη από όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους που συμμερίζονται το πρόβλημα μας. Τον επόμενο καιρό θα ανακοινωθούν και οι δράσεις για την στήριξη του Στεκιού όπου σας καλούμε για την αλληλοϋποστήριξη και την δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης μεταξύ μας.
