Αυτές τις μέρες ο νεότευκτος πολιτικός φορέας της κυρίας Μ. Καρυστιανού παρουσιάζει τις πολιτικές του θέσεις δια στόματος της ιδίας. Μία εκ των θέσεων επιχειρεί να θέσει ξανά υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα στην άμβλωση, πληροφορώντας μας ότι πρόκειται για κοινωνικό ζήτημα επί του οποίου πρέπει να έχει όλος ο κόσμος λόγο εξίσου, είτε τον αφορά άμεσα το δικαίωμα στην άμβλωση είτε όχι, επιχειρώντας, στην πραγματικότητα, να παρουσιάσει ένα πάγιο κεκτημένο σαν ανοιχτό ερώτημα.. Αυτή η επικοινωνιακή μέθοδος, όπου όλα στο δημόσιο διάλογο μπορούν να ανοίγονται, να ξανατίθενται ακόμη και αν έχουν κατακτηθεί (από την άμβλωση μέχρι το 8ωρο), να μη θεωρείται τίποτα “ταμπού” είναι η λογική της Νέας Δεξιάς, δηλαδή του Νεοφιλελευθερισμού και του Νεοσυντηρητισμού. Αυτόν τον τρόπο παραγωγής πολιτικούς λόγου μιμούνται σαφώς και οι ιδεολογικά συγγενείς χώροι, δηλαδή η ακροδεξιά.
Να το πούμε απλά, η θέση ότι το δικαίωμα στην άμβλωση συνιστά “ανοιχτό θέμα για την ελληνική κοινωνία προς διαβούλευση” είναι μία ακροδεξιά θέση, νεοσυντηρητικής κοπής, την οποία υπερασπίζεται η Μ. Καρυστιανού κάνοντας δε χρήση της επιστημονικής της αυθεντίας. Άλλη μία μέθοδος της Δεξιάς των καιρών μας, η χρήση δηλαδή ψευδοεπιστημονικών πορισμάτων.
Από τη μεριά μας δε θα κουραστούμε να λέμε και να παλεύουμε για τα δικαιώματά μας, για τα κεκτημένα των από κάτω που κάθε μέρα προσπαθούν να μας τα αλώσουν. Το δικαίωμα στην άμβλωση είναι δικαίωμα όλων των προσώπων που φέρουν μήτρα. Η αυτοδιάθεση των σωμάτων μας, μία από τις ύψιστες δημοκρατικές στιγμές διατύπωσης λόγου για το φύλο, σημαίνει ότι αρνούμαστε τα σώματά μας να αποτελούν πλέον πεδία μαχών και ιδιοκτησίας του πατριαρχικού συστήματος εξουσίας. Όποια/ος αρνείται τις δημοκρατικές στιγμές της νεοτερικότητας ανήκει στους κανίβαλους της εποχής.
Η δολοφονία 57 ανθρώπων στα Τέμπη δείχνει που οδηγούν οι πολιτικές του Νεοφιλελευθερισμού. Η άρνηση της αυτοδιάθεσης των σωμάτων μας είναι η ιδεολογική έκφανση του Νεοσυντηρητισμού, δηλαδή της άλλης όψης του νομίσματος του Νεοφιλελευθερισμού. Εν ολίγοις, μία/ένας γονιός που έχασε το παιδί του από την ασυδοσία του κεφαλαίου, το να διατυπώνει τέτοιες θέσεις, εκ των πραγμάτων (αν όχι εκουσίως) ρίχνει νερό στο μύλο της ακροδεξιάς αντίδρασης.
