To τελευταίο διάστημα η εργοδοσία στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης προχωράει σε μπαράζ απολύσεων. Δεν είναι απλώς μια σειρά από μεμονωμένα περιστατικά εργοδοτικής αυθαιρεσίας, αλλά η κορυφή του παγόβουνου της συνολικής επίθεσης που έχει εξαπολύσει απέναντι στους/στις εργαζόμενους/ες εκπαιδευτικούς.
Η επίθεση αυτή εντάσσεται στη γενικότερη μετατροπή του σχολείου από χώρο με διακηρυγμένο στόχο την εκπαίδευση σε μια αδίστακτη επιχείρηση που λειτουργεί με άξονα το κέρδος, και όπου ο εργαζόμενος εκπαιδευτικός θυσιάζεται στο βωμό του οικονομικού κόστους.
Πιο συγκεκριμένα, στο τέλος της σχολικής χρονιάς υπήρξε μεγάλος αριθμός απολύσεων στο International Metropolitan School με ασαφείς και προσχηματικούς λόγους ενώ στην Ιόνιο Σχολή απολύθηκαν πολλοί εκπαιδευτικοί με πολυετή προϋπηρεσία. Στο συγκεκριμένο σχολείο οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν προβλήματα μισθοδοσίας εδώ και πολλά χρόνια, ενώ δεν ξεχνάμε πως στην περίοδο του Covid-19, οι εκπαιδευτικοί του σχολείου έκαναν την πρώτη απεργία στην τηλεργασία. Στο ίδιο μήκος κύματος, στη Neue Schule Athen η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών παραιτήθηκε μη αντέχοντας άλλο τις εξοντωτικές συνθήκες εργασίας, ενώ υπήρξε κι απόλυση ενεργού μέλους του σωματείου των ιδιωτικών εκπαιδευτικών.
Δεν είναι τυχαίο το τεράστιο κύμα φυγής από τα ιδιωτικά σχολεία μετά την αναγνώριση της προϋπηρεσίας τους, ένα σημαντικό δικαίωμα που κατακτήθηκε μετά από πολυετή αγώνα μερίδας ιδιωτικών εκπαιδευτικών.
Στην ιδιωτική εκπαίδευση της χώρας επικρατούν οι συνθήκες της υπερεργασίας, της απλήρωτης εργασίας καθώς και της επισφάλειας. Οι περικοπές στο ωράριο, οι δραματικές μειώσεις αποδοχών και οι εκβιαστικές πρακτικές δεν στοχεύουν μόνο στην αύξηση της κερδοφορίας, στοχεύουν στην εγκαθίδρυση ενός κλίματος τρομοκρατίας στα ιδιωτικά σχολεία. Όσοι και όσες αντιστέκονται, απειλούνται με απόλυση, ώστε το προσωπικό να προσαρμοστεί και να είναι υπάκουο. Αυτή η διαδικασία δεν αφορά μόνο την ιδιωτική εκπαίδευση. Την ίδια περίοδο και στο δημόσιο σχολείο οξύνεται η προσπάθεια φίμωσης και πειθάρχησης, με τις περιπτώσεις διώξεων εκπαιδευτικών να αυξάνονται γεωμετρικά κάθε χρόνο. Ένα σχολείο όπου οι εκπαιδευτικοί εκβιάζονται, δεν μπορεί να διδάξει καμία ανεξαρτησία στους μαθητές και τις μαθήτριες του, έστω στα πλαίσια που του επιτρέπει η λειτουργία του ως ιδεολογικού μηχανισμού του κράτους. Η εκπαιδευτική διαδικασία απαιτεί εργασιακή ασφάλεια, σταθερότητα και αξιοπρέπεια. Ένας εκπαιδευτικός που φοβάται για την επιβίωση του, ένας εκπαιδευτικός που απειλείται πως η συμμετοχή του στο σωματείο μπορεί να οδηγήσει στην απόλυση, είναι δύσκολο να λειτουργήσει ως εκπαιδευτικός. Είναι προφανές ότι οι ιδιοκτήτες δεν ενδιαφέρονται για την «επένδυση στην εκπαίδευση», την οποία διαφημίζουν, αλλά μόνο για την επένδυση των κεφαλαίων τους.
Η απάντησή μας σε αυτή τη λυσσαλέα επίθεση είναι η ενότητα και η αντίσταση.
Το μήνυμα προς κάθε εργοδότη που πιστεύει ότι μπορεί να διοικεί με την απειλή της απόλυσης να είναι σαφές: κανένας εκπαιδευτικός δεν είναι μόνος του. Όσοι στοχεύουν στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, θα μας βρουν απέναντί τους.
Στηρίζουμε τους εκπαιδευτικούς που αντιστέκονται κι αγωνίζονται μέσα από τα σωματείας τους, τον ΣΙΕΛ Αθήνας-Πειραιά και τον ΣΕΦΚ-κλαδικό σωματείο στην ιδιωτική εκπαίδευση.
Απαιτούμε:
- Την άμεση ανάκληση όλων των μαζικών απολύσεων.
- Την προστασία των συνδικαλιστικών ελευθεριών μέσα στους χώρους των σχολείων.
- Κατάργηση του νόμου Κεραμέως που επιτρέπει τις ελεύθερες κι αναιτιολόγητες απολύσεις.
- Άμεση έναρξη των διαπραγματεύσεων για σύναψη Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στα ιδιωτικά σχολεία.
Συνέλευση Βάσης Εκπαίδευσης Αναμέτρησης
